De mindset van Jonneke

De mindset van Jonneke

Opruimen, structureren, plannen en overzicht aanbrengen; dat kan je allemaal aan mij overlaten. Ik krijg er energie van en ik word er ook héél blij van als ik daarmee bezig mag zijn; vooral als ik het voor een ander mag doen. 


Maar wat als alles op orde is, maar je raakt steeds van slag als je planning in de war wordt gegooid? Of je hoofd is een chaos en je slaapt er lastig van? Want een opgeruimd leven, maar een ontplofte kop: ik word daar uiteindelijk niet gelukkig van. Ik ging in gesprek met een aantal mensen, bij wie ik regelmatig een ontspannen instelling en positieve vibe oppik en vroeg ze naar hun strategie. 

Mijn eerste vragenvuur is voor Jonneke Koekhoven, pedagoog en eigenaresse van KOEKIE. In 2018 bood ik mijzelf bij Jonneke aan als virtual assistent. Ik had gezien dat zij een website bijhield met interessante materie over autisme. Ik blufte: “Jij hebt het vast heel druk, ik wil je helpen en ik kan alles.” Ik kreeg een proefopdracht en die was succesvol. Nu maken we samen de online cursus Autisme en Diagnose.

Jonneke, ik heb jou volgens mij in de twee jaar dat ik je nu ken, nog nooit horen klagen. Terwijl ik weet dat ook jij regelmatig met – onverwachte – flinke uitdagingen te maken krijgt. Hoe kan dat?

Ik ga mezelf rot voelen van klagen, dus ik probeer me niet negatief te laten beïnvloeden door uitdagingen. Ik probeer me vooral niet druk te maken en vrolijk te blijven. Niet altijd makkelijk, maar het lukt me vaak wel!

Welke tactiek gebruik je daarvoor?

Ik neem het leven zoals het komt en vertrouw er altijd op dat wat er ook gebeurt, het weer goed komt. Mijn innervoice is goed getraind. Als er iets vervelends of lastigs gebeurt, dan praat ik even kort tegen mijzelf voordat ik iets echt laat binnenkomen. Ik laat belemmerende gedachten snel los en denk oplossingsgericht. Ik probeer ook altijd de ‘zonnige’ kant te zien. Dit heb ik ook meegekregen vanuit mijn opvoeding. 

Mijn opa van 95 heeft wel eens tegen me gezegd: “Fijn oud is worden is gewoon geluk hebben, maar je kunt het geluk wel een handje helpen door een positieve en oplossingsgerichte mindset.” Soms weet ik nog niet HOE, maar weet ik wel DAT het goed komt. Om dan bij dat HOE te komen, visualiseer ik de positieve uitkomst, de positieve situatie. Vanuit die visualisatie reageer ik en ga ik aan de slag. Top-down denken…. Ik zie eerst het geheel en bedenk dan de stappen om daar te komen. Visualiseren werkt voor mij heel fijn, je installeert jezelf en je brein in een bepaalde richting.

Wat doe jij als jouw planning in de war wordt geschopt?

Balen en bijstellen. Een planning geeft houvast, maar er te rigide mee omgaan werkt belemmerend. Ik probeer flexibel te zijn en ik heb dan ook niet te veel verwachtingen. Wanneer je steeds verwachtingen hebt die niet uitkomen raak je teleurgesteld of gefrustreerd. Ik probeer elke – ook onverwachte – situatie met mijn mindset te sturen. Je kunt een situatie daar écht mee beïnvloeden en dat kan twee kanten op: positief of negatief. 

Uiteindelijk gaat het namelijk over hoe je de situatie ervaart en welk gevoel daarbij opkomt. De ervaring van de situatie kun je dus beïnvloeden met je gedachten en daarmee ook hoe je de situatie ervaart en dus je stressniveau. 

Heb jij dan geen last van irritaties op zo’n moment? 

Jazeker wel. Ik voel op zo’n moment ook wel dat ik gefrustreerd raak of teleurgesteld… maar ik train mezelf om daar op deze manier mee om te gaan om rust en gezelligheid te creëren. En minder stress voor mezelf. Ik wíl me ook gewoon niet druk maken, dat is ongezond. Daar komt ook een stukje relativeren bij kijken. Ik denk altijd… “Is dit levensbedreigend?” Zo niet, dan hoef ik me vast minder druk te maken dan dat ik nu doe.

Je werkt met kinderen met autisme. Die hebben vaak behoefte aan duidelijkheid en structuur. Onverwachte gebeurtenissen kunnen dan extra lastig zijn. Hoe leer jij kinderen met autisme deze mindset?

Ik maak planningen voor de kinderen die dat prettig vinden. Maar ook dan is mijn instelling: we laten het leven op ons afkomen. Ik leer ze relativeren en oplossen. “We hadden gepland om buiten te gaan voetballen, maar nu regent het heel hard. Dat is jammer maar het weer kunnen we niet beïnvloeden, dus nu moeten we iets anders bedenken of in de regen voetballen.” Als ik ze niet help te relativeren zie ik vaak gebeuren dat ze het probleem gaan uitvergroten. 

Wanneer ze zelf van een planning willen afwijken, ben ik juist trots. Dat is namelijk ook een moment waarop ze flexibiliteit laten zien en dat betekent vaak dat ze goed in hun vel zitten. Zij hebben een planning soms nodig om juist flexibel met situaties te kunnen omgaan.

Als ik net afspraken heb gemaakt met mijn kinderen dat zij zichzelf vermaken en ik een uurtje kan werken, verheug ik me daar echt op. Ik wil mijn deadlines halen en wil ook echt even niet gestoord worden. Komt er dan toch één met een vraag, dan ben ik not-amused. 

Logisch inderdaad, dat je dan niet gestoord wil worden. Dat is jouw voorspelling of verwachting. Maar als die dan niet uitkomt… dan is het aan jou hoe je daar voor jezelf mee om gaat. Hoe jij die teleurstelling of frustratie toelaat bij jezelf. Als ik aan het schrijven ben voor een cursus en mijn zoontje van 1,5 wil mijn hand steeds vasthouden, gebruik ik mijn innervoice en bedenk ik: “OK, dit is nu hoe het is en ik geniet ervan dat hij even wil kroelen. Hoe komt wel goed. Hoe? Weet ik nog niet, maar dat komt vanzelf op een ander moment.”

Hoe kom je aan zo’n innervoice? Kan je dat leren?

Ja. Je kunt je innervoice trainen. Zeg tegen jezelf: “Het wordt een goede dag en alles wat er gebeurt los ik rustig op: ik laat stress niet toe.” Ik ben ook van mening dat dit een belangrijke taak van ouders is. Je kind meegeven dat er voor alles altijd een oplossing is. Dat is een belangrijke skill voor kinderen van deze tijd waarin er zo ontzettend veel op ze afkomt. 

Bij mij is deze skill er in elk geval met de paplepel ingegoten. Toen ik als puber met een vriendin samen een weekje naar Rome zou gaan en we het vliegtuig misten doordat we op het verkeerde vliegveld waren, zei ik tegen mijn vriendin: “We hebben twee opties: lachen of huilen.” Uiteraard werd dat lachen! We hebben in een winkel om oude dozen gevraagd, stiften gekocht en ons ‘lift’avontuur was begonnen. Binnen 24 uur kwamen we liftend in hartje Rome aan. Ik heb het mijn ouders pas achteraf verteld, want ik wilde ze de zorgen besparen, maar ik weet zeker dat ze trots waren op mijn oplossingsgerichtheid haha.

Hoe zou jij in mijn geval hebben gereageerd? Jij zit net klaar voor een uurtje werken, je kind wordt boos omdat hij de brinta niet kan vinden (die je de week ervoor al 6 keer hebt aangewezen) en gilt dat je nú moet komen? 

Dan voel ik: “Oohh pff jeetje serieus?” En dan denk ik: “It is what it is, en wat helpt nu het beste? En waar komt dit gedrag vandaan? Ik ben de ouder, hij heeft me nodig.” Dan loop ik naar hem toe en zeg: “Je kunt de brinta niet vinden, waar heb je gekeken?” Ik help hem naar de brinta (30 seconden), loop terug naar mijn werkplek, ben niet boos, niet gefrustreerd, kost veel minder energie. Zo probeer ik elke situatie als iets positief nieuws te zien.

Positief nieuws? 

Ik bedoel met iets positief nieuws dat je een nieuwe situatie gaat zien als een  uitdaging. Natuurlijk zijn er heel veel mensen die echt ‘pech’ kunnen hebben in hun leven of heftige, uitdagende dingen voor hun kiezen krijgen. Sommige situaties zijn life changing en mindchanging. Ook ouders van zorgintensieve kinderen hebben vaak te maken met zware uitdagingen. Toch zie je daar ook verschillende mindsets; de klagers en de aanpakkers. Even klagen kan geen kwaad, dat kan ook opluchten, maar erin blijven hangen is ongezond. Wanneer je een nieuwe situatie, licht of zwaar, als interessante uitdaging ziet ervaar je veel meer geluksmomentjes en kun je veel meer genieten van je leven. Dat is natuurlijk veel makkelijker gezegd dan gedaan, dat besef ik heel goed. Maar de intentie om er zo mee om te gaan is wel de eerste stap richting meer gezelligheid.

Welke mindset zet jij aan in de ochtend? 

Neem wat er in het leven op je afkomt, zoals het komt en zie het als een interessante uitdaging. Stel je eigen verwachtingen constant bij. Je kunt zelf veel veranderen aan je gevoel en stressniveau door een positieve mindset en sterke positieve innervoice. Leef ook met je hart en niet alleen met je hoofd, soms moet je juist niet te veel nadenken en lekker je gevoel volgen.

Jonneke, jij bent dus eigenlijk de hele dag heel zen en stressvrij?

Nee, absoluut niet. Ik heb een heel druk leven met heel veel uitdagingen, elke dag. Ik voel ook elke dag stress, ik word ook boos op mijn kinderen, ik discussieer met mijn vriend, ik heb soms hoofdpijn als ik naar bed ga omdat ik me te druk heb gemaakt. Maar ik probeer al die uitdagingen en stressvolle situaties wel aan te pakken op de manier zoals ik hem hierboven heb uitgelegd. Het allerbelangrijkste: elke dag is een nieuwe dag en ik word altijd vrolijk wakker. Niet klagen, maar aanpakken dus die uitdagingen!

Gelukkig, Jonneke is ook maar een mens! Ik weet in ieder geval weer waarom ik zo graag met Jonneke samenwerk. Positief, inspirerend én relaxed.

Geef een reactie