Hoe ik plan en mijn doelen behaal – Deel 2

Je bekijkt nu Hoe ik plan en mijn doelen behaal – Deel 2
  • Leestijd:6 minuten gelezen

Hoe ik plan en mijn doelen behaal – deel 2

Plannen, structuur aanbrengen en tijdmanagement gaan over zoveel meer dan alleen planningen maken, je agenda bijhouden en je taken uitvoeren. Want dat zijn slechts middelen om je doelen te bereiken. Ik geloof dat je pas echt goed kunt plannen als je je doelen heel scherp hebt en weet hoe je jezelf scherp houdt op het bereiken van die doelen. Hier heb ik zelf in de afgelopen jaren veel in geleerd.

 

In een reeks van drie blogs, vertel ik je de 9 tools die ik inzet waardoor ik mijn doelen daadwerkelijk weet te behalen. Dit is deel 2. Deel 1 lees je hier terug.

4. Ik zoek een evenwicht in geven en nemen

Op het moment van schrijven van dit artikel, zondag 28 maart 2021, weet ik dat ik morgen mijn baas ga bellen en na 18 jaar mijn vaste baan bij de Rijksoverheid op ga zeggen. Waarom? Ik geef nog steeds te veel van mijzelf en het kost mij mijn mentale gezondheid. Als ik moet uitleggen hoe dat dan precies bij mij zit, dan heb ik veel tijd nodig en het is de vraag of een ander dat echt begrijpt.

Als ik zelf uit dienst treed, geef ik mijn financiële zekerheid op. Dat voelt heel ongemakkelijk en onveilig. Ook heb ik het gevoel dat ik mijn lieve collega’s in de steek laat. Dat voelt egoïstisch. Daarnaast vind ik mijn werk leuk; ik mag gave dingen doen. Raar toch om dat op te geven? Mijn verstand roept mij daarom ook continu tot de orde en roept hard: NIET DOEN.

Mijn gevoel en mijn hart zijn sterker en het is tijd om een keuze te maken. En dat heb ik gedaan. Ik besloot om daadwerkelijk mijn ontslag in te dienen.

Het is tijd dat ik meer mentale ruimte ga creëren voor mijzelf. Met het opzeggen van mijn baan koop ik als het ware mijn mentale gezondheid terug. Dát is het belangrijkst. Niet alleen in de eerste plaats voor mijzelf, maar bovenal voor mijn twee (zorgintensieve) kinderen, voor wie ik een rots moet en wil zijn: een moeder die er stáát.

Ik houd van afsluiten op een fijne manier, zo ook met deze baan. Voor mij is dat een manier waarop je elkaar begrijpt, respecteert en je liefst beide van groeit als mens. Dat lukt soms niet. En dan moet ik toch die keus maken, zonder vooraf te weten of die fijne afsluiting er gaat komen. Die onzekerheid vind ik vreselijk moeilijk en toch heb ik het al een aantal keer eerder gedaan en ook dat heb ik in mentaal, lichamelijk en financieel opzicht overleefd en heeft me doen groeien als mens. Dus ook nu: HET KOMT GOED. Daarbij kies ik er dus ook voor dat niet iedereen mijn keuze zal begrijpen.

Het enige wat ik morgen nog nodig heb, is LEF. Om het ook echt TE DOEN. 

5. Lef: Ik durf te gaan

3,5 jaar geleden bestond mijn onderneming Marleen Brengt Structuur nog niet. Ik was wel al langere tijd op zoek naar voldoening naast mijn werk. Ik ontdekte een ondernemer die heel gaaf werk doet en voor wie ik graag wilde werken. Ik schreef haar: ‘Jij hebt het druk, ik ga je helpen en ik kan alles’. Ik scheet echt in mijn broek. WAT ZEG IK? Binnen een maand had ik een proefopdracht binnen en een Kamer van Koophandel nummer. Vorig jaar schreven wij samen een cursus voor ouders van kinderen met autisme. EEN CURSUS? IK? Ja, ik! Hoe cool!

Ik weet nog niet of mijn baas mij morgen gaat begrijpen. En o, wat vind ik dát toch lastig. Toch ga ik het doen. Maar bij mij vanbinnen: in mijn lijf, in mijn hoofd en in mijn hart is alles met elkaar in gevecht. Het is zeker niet de makkelijkste weg, wel de beste: De weg naar geluk en vrijheid, naar helemaal zijn wie ik al ben.

6. Ik train mijn mindset

Soms vind ik het heel fijn om vooral anderen de schuld te blijven geven van wat er in het verleden in mijn leven niet goed is gegaan. Als ik daarin blijf hangen, word ik zeikerig en vervelend. Ik kijk dan ook niet meer naar waar ik zelf invloed op heb. Ik blijf uitstellen en hoef dan ook geen lastige keuzes te maken. Dat is een overlevingsstrategie die op de lange termijn niet werkt. Want die frustraties, ook over mijn eigen uitstelgedrag, die blijven om mij heen hangen en die putten mij uiteindelijk uit.

Door mijn mindset, kan ik uit deze overlevingsstrategie komen en de regie op mijn eigen leven weer terugpakken.

Ik heb geen spijt van wat ik tot mijn – nu – 42e heb meegemaakt. Ik kan daar nu dankbaar voor zijn. Dankbaar voor iedereen die ik in mijn leven tot dusver ben tegengekomen en de tegenslagen die er zijn geweest. Ja, ook de tegenslagen waar ik nu nog mee te maken krijg. En ja, natuurlijk ben ik regelmatig echt nog wel ontzettend boos en verzand ik weer even helemaal in die frustraties. Ik weet mijzelf daar alleen steeds sneller weer uit te trekken, mijn doelen weer voor ogen te halen en vanuit dat overzicht en die rust weer de juiste keuzes te maken.

Zo keer ik het nare, het vervelende om naar iets positiefs. Daar heb ik een sterke mindset voor nodig. Mijn mindset, die train ik. Dat is een proces van jaren geweest en begon pas écht toen ik startte met mediteren en het volgen van een NLP opleiding (Neuro Linguïstisch Programmeren). Over mijn proces zou ik wel een boek vol kunnen schrijven.

De conclusie is: Alles en iedereen heeft mij geholpen in waar ik vandaag de dag sta. Dank jullie wel.

Volgende keer in deel 3:

Verandering kost tijd én flexibiliteit. In het laatste deel over hoe ik plan en mijn doelen behaal (deel 3) ga ik het hebben over het daadwerkelijk inplannen in je agenda van gewenste veranderingen en te bereiken doelen. Ook het opbouwen van genoeg ruimte en flexibiliteit in je agenda én in je hoofd om af te kunnen wijken van je plannen komt aan bod.   

 

Geef een antwoord